Orch贸wek


Jerzy i Kryspin Krupscy herbu Korczak, za艂o偶yciele Orch贸wka, ufundowali oko艂o 1506 r. pierwszy w tym miasteczku ko艣ci贸艂 katolicki, przy kt贸rym w 1507 r. bp che艂mski Miko艂aj Ko艣cielecki erygowa艂 parafi臋 p.w. 艣w. Jana Ja艂mu偶nika. Poniewa偶 ko艣ci贸艂 po艂o偶ony by艂 na niekorzystnym miejscu, cz臋sto zagro偶onym wylewami Bugu, oko艂o 1599-1600 r. pobudowano now膮 艣wi膮tyni臋 na wzg贸rzu, a z inicjatywy kolejnego w艂a艣ciciela Orch贸wka, Miko艂aja Iwickiego, 19 II 1610 parafi臋 powierzono Zakonowi Eremit贸w 艣w. Augustyna (augustianom). Obecnie istniej膮cy ko艣ci贸艂 wed艂ug projektu prawdopodobnie Paw艂a Fontany zbudowa艂 w l. 1770-1777 mistrz kamieniarski Grzegorz Cybulski. Jest to budowla w stylu barokowym o skromnych formach architektonicznych. Konsekrowa艂 艣wi膮tyni臋 sufragan che艂mski bp Melchior Jan Kochnowski 23 VII 1780 p.w. 艣w. Jana Ja艂mu偶nika. Ostateczne wyko艅czenie budowy ko艣cio艂a (m.in. wzniesienie charakterystycznych ma艂ych wie偶yczek na fasadzie) nast膮pi艂o w l. 1846-1848. W ko艣ciele znajdowa艂y si臋 dwa obrazy s艂yn膮ce 艂askami: Matki Bo偶ej Pocieszenia (wezwanie maryjne charakterystyczne dla zakonu augustian贸w) i 艣w. Antoniego z Padwy. Razem z ko艣cio艂em zosta艂 zbudowany klasztor 鈥 jednoskrzyd艂owy, pi臋trowy budynek, przylegaj膮cy do ko艣cio艂a z prawej strony. Augustianie szerzyli w Orch贸wku i okolicy w艂a艣ciwe sobie formy pobo偶no艣ci, m.in. Bractwo Matki Bo偶ej Pocieszenia i Bractwo Rzemiennego Paska 艣w. Augustyna, udzielali si臋 tak偶e jako kaznodzieje i spowiednicy w okolicznych parafiach.
Klasztor augustian贸w zosta艂 skasowany przez w艂adze carskie noc膮 z 27 na 28 XI 1864, a zakonnicy wywiezieni do klasztoru etatowego w Wieluniu. W 1867 r. w艂adze carskie znios艂y parafi臋 rzymskokatolick膮 w Orch贸wku, przekazuj膮c ko艣ci贸艂 poklasztorny unitom, a w 1876 r. znios艂y uni臋 i ko艣ci贸艂 zosta艂 w贸wczas zamkni臋ty. Do 1887 r. sta艂 nieczynny, w tym偶e roku zosta艂 zamieniony na cerkiew. S艂yn膮ce 艂askami obrazy przeniesiono w 1876 r. do ko艣cio艂a parafialnego we W艂odawie. Dawny budynek klasztorny uleg艂 zniszczeniu w 1881 r. podmyty przez Bug. Gorliwym obro艅c膮 unii okaza艂 si臋 mieszkaniec Orch贸wka, Maksym Kossyk (1848-1925), duchowy przyw贸dca miejscowej ludno艣ci, animator 偶ycia modlitwy, nauczyciel zasad wiary, a po I wojnie 艣wiatowej inicjator przywr贸cenia ko艣cio艂a w Orch贸wku dla kultu katolickiego. Na prze艂omie XIX i XX w. podj膮艂 on z kilkoma innymi mieszka艅cami Orch贸wka pielgrzymk臋 do Rzymu, podczas kt贸rej by艂 przyj臋ty na audiencji przez Ojca 艣wi臋tego Piusa X, zapewniaj膮c go, 偶e unici nadal trwaj膮 w jedno艣ci z ca艂ym Ko艣cio艂em Katolickim. Jego gr贸b znajduje si臋 na dziedzi艅cu ko艣cielnym.
We w艂adanie Ko艣cio艂a Katolickiego 艣wi膮tynia w Orch贸wku wr贸ci艂a w 1918 r. Miejscowa ludno艣膰 sama wykona艂a konieczne remonty, a ko艣ci贸艂 w 1925 r. zosta艂 po艣wi臋cony. Bp podlaski Henryk Prze藕dziecki reerygowa艂 w 1931 r. parafi臋. Jednocze艣nie zosta艂y zwr贸cone obrazy Matki Bo偶ej Pocieszenia i 艣w. Antoniego.
Na pro艣b臋 bpa podlaskiego Ignacego 艢wirskiego Warszawska Prowincja Kapucyn贸w obj臋艂a ko艣ci贸艂 i duszpasterstwo parafialne: dekretem z 6 VIII 1947 bp 艢wirski przekaza艂 naszemu zakonowi ko艣ci贸艂, a obj臋cie nowej plac贸wki nast膮pi艂o 24 VIII 1947. Zakonnicy pocz膮tkowo zamieszkali w drewnianej plebanii, a w l. 1982-1983 staraniem gwardiana o. Tomasza Nitkiewicza zosta艂 zbudowany jednoskrzyd艂owy murowany klasztor, przylegaj膮cy z lewej strony do ko艣cio艂a, wzorowany na dawnym klasztorze augustian贸w (odbudowa starego klasztoru w dawnym miejscu by艂a niemo偶liwa z powodu zmiany koryta Bugu).
Obraz Matki Bo偶ej Pocieszenia pochodzi z ko艅ca XVI lub pocz膮tku XVII w. Opinie historyk贸w sztuki co do warsztatu i stylu s膮 rozbie偶ne. Prawdopodobnie obraz przywie藕li ze sob膮 augustianie, przybywaj膮c na t臋 plac贸wk臋. Wizerunek pokryty by艂 siedemnastowieczn膮 sukienk膮 z ryngrafem husarskim z XVII w., co 艣wiadczy艂oby o dawnym kulcie, nie dochowa艂y si臋 jednak do naszych czas贸w (je艣li kiedykolwiek istnia艂y) ksi臋gi 艂ask lub inne dokumenty 艣wiadcz膮ce o istnieniu formalnego sanktuarium, jedynie pojedyncze wzmianki w aktach augustia艅skich 艣wiadcz膮, 偶e istnia艂a w Orch贸wku rozwini臋ta cze艣膰 Naj艣wi臋tszej Maryi Panny. Jednak偶e po kasacie klasztoru i zamkni臋ciu ko艣cio艂a kult zanik艂. Odrodzi艂 si臋 dopiero po I wojnie 艣wiatowej, a rozwin膮艂 si臋 ju偶 w naszych czasach i cho膰 ma tylko lokalny zasi臋g, ale jest do艣膰 intensywny. Sk艂oni艂o to w艂adze zakonne do wszcz臋cia stara艅 o koronacj臋 wizerunku Naj艣wi臋tszej Maryi Panny. Koronacji dope艂ni艂 nuncjusz apostolski w Polsce J贸zef Kowalczyk, przy wsp贸艂udziale bpa podlaskiego Jana Mazura i genera艂a zakonu kapucyn贸w Flavio Roberto Carraro 2 IX 1990.


Kapucy艅ski newsletter

Zosta艅 odbiorc膮 naszego kapucy艅skiego newslettera. Biuletyn Informacyjny Kapucyn贸w - BIK. Zapisz si臋 poni偶ej lub skontaktuj si臋 z nami.

Pobierz ostatnie numery
BIK 184  BIK 185  BIK 186  BIK 187
wi臋cej

Cytaty

Powinno si臋 by膰 jak chleb, kt贸ry dla wszystkich le偶y na stole, z kt贸rego ka偶dy mo偶e k臋s dla siebie ukroi膰 i nakarmi膰 si臋, je偶eli jest g艂odny.(艣w. Brat Albert)

Nowo艣膰 Wydawnictwa Serafin



zobacz
w ksi臋garni:
www.e-serafin.pl

 

Seminarium 偶ywej wiary.
Kerygmat dla ka偶dego

Celem tego ma艂ego kompendium jest wprowadzenie czytelnika w osobiste prze偶ycie najwa偶niejszych prawd wiary katolickiej. Ksi膮偶eczka mo偶e stanowi膰 osobist膮 pomoc do codziennej, czterdziestodniowej modlitwy medytacyjnej albo materia艂 pomocniczy do przeprowadzenia kerygmatycznych rekolekcji ewangelizacyjnych w parafiach b膮d藕 r贸偶nych grupach przyko艣cielnych.

 

G艂os Ojca Pio

wi臋cej w portalu:
www.glosojcapio.pl

 

Numer 86
marzec/kwiecie艅
2014

艢WI臉TO艢膯 NA WYCI膭GNI臉CIE R臉KI

Osobiste zapiski
Jana Paw艂a II

Kilka s艂贸w o Janie XXIII

Jan Pawe艂 II i Jan XXIII. Historia niezwyk艂ej znajomo艣ci
 

Kapucyni pisz膮



zobacz
w ksi臋garni:
www.e-serafin.pl

 

Te艣ciowie i m艂odzi.
Jak to ma dzia艂a膰?

Te艣ciowie i m艂odzi to temat wa偶ny, nierzadko budz膮cy ogromne emocje. Zastanawiamy si臋 nie raz i nie dwa, jak to ma dzia艂a膰.
Ksi膮偶ka, zawieraj膮ca fachowe porady poparte licznymi przyk艂adami z 偶ycia rodzin, mo偶e pom贸c i te艣ciom, i m艂odym ma艂偶onkom tak ukszta艂towa膰 relacje, aby jaka艣 niespodziewana bomba nie wysadzi艂a im rodziny.

 

Logowanie