Spis treści

  
Czyste uczucia są podstawą moralności. Św. Augustyn.

Jeżeli chcecie zachować czystość, unikajcie każdej okazji zepsucia. To wada, która od błahostki prowadzi do żałosnych upadków. Św. Franciszek Salezy.

Wielka nagroda was czeka za dochowanie czystości. Św. Cyprian.

Szczęście oglądania Boga zostało obiecane ludziom czystego serca. Św. Leon Wielki.

Bóg ukazuje się tym, którzy są czystego serca. Św. Grzegorz z Nyssy.

Jeśli ktoś umie wytrwać w czystości ku chwale ciała Pana, niechaj zachowa pokorę. Jeśli jednak wynosi się z tego powodu – upadnie; kiedy zaś uważa się za godniejszego od biskupa – zginie. Św. Ignacy Antiocheński.

Dusza ozdobiona cnotą czystości, innych nie miłować nie potrafi, ponieważ odnalazła źródło i pochodzenie miłości, to jest Boga. Św. Jan Maria Vanney.

Dziewictwo święte, które toruje sobie niepowstrzymanie drogę do serc, by dokształcać prostaczków, by dźwigać wątpiących, by uczyć nieumiejętnych, by upominać grzeszników, pocieszać przygnębionych, nawracać błądzących, by wzbudzać entuzjazm do współpracy apostolskiej i misyjnej. Składając hołd cudnemu pięknością kwieciu, jakie umiłowanie Chrystusa rodzi w ogrodzie Kościoła, trzeba jednak zaznaczyć, że dziewictwo nie może się utrzymać w swoim wdzięku i w swojej wiosennej sile tam, gdzie brak solidnej formacji, ascetycznej, a również i psychologicznej. Bł. Jan XXIII.

Bardziej Bóg pragnie od ciebie choćby najmniejszego stopnia czystości duszy, niż największych dzieł, jakich możesz dokonać. Św. Jan od Krzyża.

Kto ma czyste serce, jest szczęśliwy, ponieważ wpatrując się we własną czystość, dostrzega jakby w odbiciu swój własny pierwowzór. Św. Grzegorz z Nyssy.

Bądź czysty, abyś zdołał oddalić wszystkie pokusy pożądliwości jako ościenie śmierci. Św. Stefan Węgierski.

Oto środki do zachowania czystości; modlitwa, ucieczka od nieróbstwa, częste przyjmowanie sakramentów, czujność w rzeczach małych. Św. Jan Bosko.

Czystość to cnota, która najbardziej przyjęła do serca Maryja. Jeżeli ona jest to jest wszystko. Jeżeli tej cnoty zabraknie to nie ma niczego. Św. Jan Bosko.

Dajcie mi młodego człowieka czystego, a ja wam dam świętego. Św. Jan Bosko.

Nic nie jest piękne bez czystości, a czystość ludzi nazywana jest również uczciwością, a praktykowanie jej nazywa się honorem. Św. Franciszek Salezy.

Wstyd i skromność są młodszymi braćmi czystości. Bł. J. Escriva.

Bóg woli w tobie najmniejszy stopień czystości sumienie niż wszystkie dzieła, które mógłbyś dokonać. Św. Jan od Krzyża.

Jest dość trudno wyjść z nałogu nieczystości. Tak jak nikt z martwych nie powstaje bez cudu, tak nikt nie powstaje z nieczystości, chyba że przez cud łaski Bożej. Św. Albert Wielki.

Bóg z miłością kontempluje czystą duszę, daje jej wszystko to, o co ona prosi. I jak mogłaby oprzeć się dusza, która żyje tylko dla Niego, przez Niego i w Nim? Ona szuka Go, a Bóg się jej pokazuje, wzywa Go, a On przychodzi i jest jedno z Nim. Ona krepuje Jego wolę. Św. Jan Maria Vanney.

Nie można zrozumieć władzy, jaką ma czysta dusza nad dobrym Bogiem. To nie ona wypełnia wolę Boga, ale Bóg wypełnia jej wolę. Św. Jan Maria Vianney.

Bądź zawsze i we wszystkim pokorny, zachowując hojnie i zazdrośnie czystość swego serca razem z czystością ciała, ponieważ są one dwoma skrzydłami, które wznoszą nas aż do Boga  i prawie nas ubóstwiają. Św. Ojciec Pio.

Jest tylko jeden sekret naszej dziewiczej czystości, pozostać w Miłości, to znaczy w Bogu. Bł. Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej.

Czystość integruje nas na nowo i prowadzi do jedności, która utraciliśmy rozpraszając się w wielości. Św. Augustyn.

Istnieją trzy formy cnoty czystości. Jedna dotyczy stanu małżeńskiego. Druga wdowieństwa. Trzecia zaś dziewictwa. Nie pochwalamy jednej z nich z wyłączeniem pozostałych. Dyscyplina Kościoła pod tym względem jest bogata. Św. Ambroży.

Nie szanuje czystość człowiek, który okazuje wprawdzie wytrwałość wobec zewnętrznych namiętności, ale nadyma się i pyszni tym, że potrafi panować nad cielesnymi pragnieniami. Św. Grzegorz z Nazjanzu.

Jedynie czyste serce może z całą pewnością powiedzieć, Przyjdź królestwo Twoje! Kto zachowuje czystość w uczynkach, myślach i słowach, ten może powiedzieć Bogu, Przyjdź królestwo Twoje! Św. Cyryl Jerozolimski.

Nie szanuje czystości ten, kto usiłuje zachować swe ciało czystym od rozkoszy seksualnych, ale nad innymi rozkoszami nie panuje. Św. Grzegorz z Nazjanzu.

Zachowana niewinność zna swe męczeństwo. Św. Hieronim.

Czysta dusza jest jak piękna perła. Dopóki jest ukryta w muszli na dnie morza, nikt nie myśli, aby ją podziwiać, ale jeżeli wydobędziecie ją na słońce, jaśnieje i przyciąga wzrok: tak jest z czystą duszą, która ukryta przed oczyma świata, pewnego dnia zajaśnieje przed Aniołami w słońcu wieczności. Św. Jan Maria Vianney.

Przez przeciwności doświadcza się i zdobywa czystość, tj. przez pokusy nieczystości. Św. Katarzyna ze Sieny.

Z czystego serca rodzi się owoc dobrego życia. Św. Tomasz z Akwinu.


 
Jeśli chcemy zachować najpiękniejsza z wszystkich cnót, którą jest czystość to winniśmy wiedzieć, że jest ona różą co, zakwitnie jedynie wśród cierni, a zatem spotkamy ją jak inne cnoty tylko u osób umartwionych. Św. Jan Vanney.

Miłość, czystość i pokora to trzy królowe, które zawsze kroczą razem i nie mogą istnieć bez siebie. Św. Jan Bosko.

Jeśli jesteś czysty, niebo jest w tobie, przeto wejrzyj w głąb siebie samego, a ujrzysz światłość, aniołów i Pana zastępów anielskich. św. Izaak Syryjczyk.

Prawdziwie czystego serca są ci, którzy gardzą dobrami ziemskimi, szukają niebieskich i nie przestają nigdy czystym sercem i duszą uwielbiać i widzieć Pana, Boga żywego i prawdziwego. Św. Franciszek z Asyżu.

Jeśli chcemy zachować najpiękniejsza z wszystkich cnót, którą jest czystość to winniśmy wiedzieć, że jest ona różą, co zakwitnie jedynie wśród cierni, a zatem spotkamy ją jak inne cnoty tylko u osób umartwionych. Św. Jan Maria Vanney.

Celibat jest znakiem wolności, która służy. Jan Paweł II.

Chrystus domaga się od nas czystości serca odpowiednio do naszego stanu i naszego powołania. Żąda jej w sposób stanowczy. Tej czystości nie nabywa się bez wyrzeczeń, bez wewnętrznych walk z własna słabością; lecz kiedy już ją osiągniemy, owa dojrzałość myśli i serca stokrotnie wynagradza wysiłki, jakie nas kosztowała. Z niej rodzi się nowa spontaniczność uczuć, gestów, zachowań, która ułatwia stosunki z ludźmi. Jan Paweł II.

Człowiek cnotliwy i czysty formuje się dzień po dniu, podejmując liczne i dobrowolne decyzje, dlatego poznaje, miłuje i czyni dobro moralne odpowiednio do etapów swojego rozwoju. Jan Paweł II.

Wszyscy ludzie powinni odznaczać się cnota czystości stosownie do różnych stanów swego życia, jedni, przyrzekając Bogu dziewictwo lub święty celibat, w ten sposób mogąc łatwiej poświęcić się niepodzielnym sercem Bogu, inni natomiast prowadząc życie w taki sposób, jaki prawo moralne określa  dla wszystkich, zależnie od tego, czy są związani małżeństwem, czy nie. Kongregacja nauki Wiary, Persona humana.

Chrystus domaga się od nas czystości serca odpowiednio do naszego stanu i naszego powołania. Jan Paweł II.

Czystości nie nabywa się bez wyrzeczeń, bez wewnętrznych walk z własna słabością; lecz kiedy już ja osiągniemy, owa dojrzałość myśli i serca stokrotnie wynagradza wysiłki, jakie nas kosztowała. Z niej rodzi się nowa spontaniczność uczuć, gestów, zachowań, która ułatwia stosunki z ludźmi. Jan Paweł II.

Fakt, że sam Chrystus, wieczny Kapłan, przeżył swoją misję aż do ofiary krzyża w stanie dziewiczym, stanowi pewny punkt odniesienia dla zrozumienia sensu tradycji Kościoła łacińskiego w sprawie celibatu. Benedykt XVI.

Nie wystarcza rozumienie celibatu kapłańskiego na sposób wyłącznie funkcjonalny. W rzeczywistości wyraża on szczególne upodobnienie stylu życia kapłana do samego Chrystusa. Taki wybór jest oblubieńczy; jest utożsamieniem się z sercem Chrystusa Oblubieńca, który daje życie za swą Oblubienicę-Kościół. Benedykt XVI.

Kapłański celibat przeżyty w sposób dojrzały, z radością i oddaniem jest ogromnym błogosławieństwem dla Kościoła i również dla całego społeczeństwa. Benedykt XVI.

W Eucharystii dziewictwo konsekrowane znajduje natchnienie oraz pokarm dla całkowitego oddania się Chrystusowi. Z Eucharystii czerpie ono pociechę i zachętę, by być znakiem miłości bezinteresownej i płodnej, którą Bóg darzy ludzkość. Poprzez swoje świadectwo, życie konsekrowane staje się obiektywnie przywoływaniem oraz antycypacją godów Baranka (Ap 19, 7. 9), które są kresem całej historii zbawienia. Benedykt XVI.

Jak masło topnieje na słońcu, tak kobieta w towarzystwie mężczyzny długo cnoty nie zachowa. Mahomet (Muhammad ibn Abd Allah).

Ilekroć człowiek z czystym sercem podąży drogą wiary, zawsze uda mu się połączyć z Bogiem i czynić cuda. Paulo Coelho. Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam.

Nie macie racji nie uznając celibatu. Myślę, ze to z powodu celibatu księży Kościół pozostaje ciągle żywotny. Gandhi.

Czystość, która nie gryzła poduszki, jest czystością zimna lub infantylną. Cnota zawsze drogo kosztuje. E. Radius.

Czystość jest najpiękniejszą cnotą, które zdobi serce ludzkie, ponieważ upodobnia ludzi do aniołów. C. Mairon.

Kto chce prowadzić życie czyste, musi być gotowy na ofiarę. Gandhi.

Nie spodziewaj się nic po człowieku, jeżeli pracuje na swoje życie, a nie na swoją wieczność. A. de Saint Exupery.

Bóg nie może być zrozumiany przez tego, kto nie jest czystego serca. Gandhi.

Słuszne jest, aby Bóg tak czysty, objawiał się jedynie tym, których serce jest czyste. B. Pascal.

Jestem zbyt duży i do wielkich rzeczy zrodzony, abym gubił się jako niewolnik mojego ciała. Człowiekowi czystemu i doskonałemu dane jest uchwycenie Boga. Seneka.

Ponieważ boskie jest pochodzenie duszy, trzeba dążyć do cnoty i nie ustępować przyjemnościom zmysłów. Wolałbym, żebyście nie potrafili czytać, niż gdybyście mieli czytać książki, które zagrażają całości waszych obyczajów. Kwintylian.

Co jest konieczne, aby stanąć przed Bogiem? Czystość i śmierć. Platon.

Tylko czystym Boski Mistrz obiecał największe błogosławieństwo, to znaczy błogosławieństwo widzenia Boga. G. Borsara.

Słuchanie obscenicznych rozmów, patrzenie na rzeczy nieprzyzwoite, smakowanie podniecających pokarmów i wyobrażanie sobie, że możemy być panami samych siebie, to szaleństwo, to jak kłaść ręce w ogień i żądać, aby się nie sparzyć. Gandhi.