Nowa córa Syjonu

W tym roku, pod koniec liturgicznego okresu Wielkiego Postu, Kościół obchodzi 25 marca uroczystość Zwiastowania Pańskiego. W starożytnym Kościele, począwszy od V w., wydarzenie dziewiczego wcielenia Syna Bożego, które było możliwe dzięki „fiat” nazaretańskiej Dziewicy, świętowano w czasie Bożego Narodzenia. Później, z powodu troski o dokładność chronologiczno-teologiczną ustalono, że uroczystość Zwiastowania będzie obchodzona dziewięć miesięcy przed 25 grudnia, dniem narodzin Zbawiciela w Betlejem Judzkim.

Wydarzenie to, w którym czci się początki naszego zbawienia, stawia w centrum refleksji modlącego się zarówno „fiat Słowa”, jak i „fiat Matki”; obydwa chciane i umożliwione przez niezgłębioną wolę Boga, zamierzającego pozyskać na nowo ludzkość dla Przymierza i kontynuować colloquium salutis.

Duch Święty sprawił, że w Maryi dokonało się „nowe stworzenie”, całkowicie spójne z zamysłem Boga. Wierni kontemplują z radością w Tota Pulchra najwyższą godność, jaką obdarzono stworzenie, jedną z nich, i w kulcie maryjnym, w czułej i szczerej pobożności wyrażają uwielbienie i dziękczynienie Kościoła za tak niezwykłe dary. Jako nowa „córa Syjonu”, wchodząc w oblubieńcze przymierze z Bogiem, mogła ofiarować Panu autentyczne serce oblubienicy: piękne, gościnne, dziewicze, ofiarne, radosne.

Dlatego, jak stwierdził bł. Jan Paweł II w jednej z katechez w 1996 r., „'córa Syjonu' jest nie tylko podmiotem kolektywnym, ale osobą, która uosabia ludzkość i, w chwili Zwiastowania, odpowiada na propozycję boskiej miłości swoją miłością oblubieńczą”. Ponadto, nawiązując do maryjnego rozdziału Soboru Watykańskiego II, zwłaszcza encykliką Redemptoris Mater, przyczynił się do pogłębienia teologii  osoby Maryi, ukazując Ją jako pierwszą uczennicę, służebnicę całkowicie upodobnioną do Sługi-Jezusa, jako wierzącą w Syna i należącą do Syna, która poprzedza lud Boży w pielgrzymowaniu i diakonii wiary. Teza o niepodważalności i pięknie antropologicznego i teologalnego wymiaru Niewiasty, która powiedziała „tak”, znajduje swoje uzasadnienie w tym, iż zgodnie z nauczaniem biblijnym, „piękne” jest to wszystko, co jest zgodne ze Słowem Boga, z Jego wolą, z Jego zamysłem. Oprócz tego wagę i przykładność teologalnego wymiaru życia Dziewicy uzasadnia ścisła jedność Chrystusa i Matki, jedność zakorzeniona w szczególnego rodzaju nadprzyrodzoności, posługa umacniana – można by powiedzieć za bł. Janem Pawłem II – „przez szczególnego  rodzaju zgodność obydwu z wolą Bożą”. „Tak” Maryi oznacza pełną zgodność z „tak” wcielonego Słowa i zależność od Niego; wyrażając swoją zgodę w sposób wolny, świadomy i odpowiedzialny, dostosowując się do tego, czego chce Bóg, Maryja przyjmuje jako swoją tę postawę,  jaką przyjął Boży Syn jako człowiek. Piękno i realność Maryi jako kobiety wolnej i odważnej, dostrzega się bowiem w typowych momentach Jej obecności i posługi: podczas Zwiastowania, gdy wypowiada  całkowitą zgodę na Boży plan, Maryja jest przed Bogiem w pełni wolna. Jednocześnie czuje się ona osobiście odpowiedzialna za ludzkość, której przyszłość uzależniona została od Jej odpowiedzi (por. Jan Paweł II, 18 września 1996r.); w Kanie Galilejskiej, gdzie Chrystus uczynił pierwszy znak mesjański Królestwa, gdzie obecność Matki,  choć wywiera Ona swój wpływ dyskretnie i po macierzyńsku, ostatecznie okazuje się rozstrzygająca.  Inicjatywa okazana przez Dziewicę jawi się jeszcze bardziej zaskakująca, jeśli weźmie się pod uwagę podrzędną rolę kobiety w społeczności judaistycznej. W Kanie bowiem Jezus nie tylko uznaje godność i znaczenie geniuszu kobiecego, ale, reagując na prośbę Matki, daje Jej możliwość uczestniczenia w mesjańskim dziele (por. Jan Paweł II, 5 marca 1997 r.).

W Maryi, którą miłość Boga uczyniła nowym stworzeniem, możemy ponadto dostrzec odpowiedzialność całej ludzkości; Jej „trwanie” przy Synu jako matka, służebnica i uczennica czyni Ją wzorem odpowiedzialności.

Lata posoborowe pokazały rzeczywiście, że Słowo Boże jest miejscem i naturalnym środowiskiem autentycznej, właściwej i zawsze aktualnej  interpretacji obecności i znaczenia Matki Jezusa dla Kościoła. Miejsce i rola Maryi w mesjańsko-zbawczych wydarzeniach Pana są, ze względu na samą łaskę takie same, jakie powinna Ona mieć w wierze i życiu Kościoła aż do paruzji Baranka. Święta Maryja, Niewiasta, która powiedziała „tak”, przypomina wierzącym i całemu Kościołowi, że jeżeli pozwalamy tak jak Ona, by przeniknęło nas Słowo, stajemy się dzięki łasce odblaskami Światła, które oświeca i ogrzewa serce i życie. Benedykt XVI podczas środowej audiencji generalnej 14 marca 2012 r. powiedział: „Maryja mówi nam o konieczności modlitwy i wskazuje nam, że tylko utrzymując stałą, ścisłą i pełną miłości więź z Jej Synem, możemy odważnie wyjść z 'naszego domu', od nas samych, by dotrzeć na krańce świata i głosić wszędzie Pana Jezusa, Zbawiciela świata”; jedynego, który jest w stanie przez swojego Ducha uczynić nas zdolnymi, byśmy tak jak Maryja, Jego Matka, powiedzieli Bogu „tak”.

Salvatore Perrella, 25 marca 2012 r.

Za: www.osservatoreromano.va

Biuro Prasowe Kapucynów - Prowincja Krakowska



L'Osservatore Romano
We współpracy  z polskim miesięcznikiem  «L'Osservatore Romano» gazeta Papieża, a ściślej jej wersja internetowa, ukazuje się również po polsku. Pod adresem www.osservatoreromano.va  dostępne są w sieci przekłady na  polski części wydania codziennego gazety Stolicy Apostolskiej. Dzień po dniu na stronach witryny watykańskiej mogą Państwo znaleźć teksty syntetyzujące działalność Ojca Świętego, artykuły o kulturze, analizy najbardziej kontrowersyjnych kwestii międzynarodowych, komentarze ekonomiczne i przegląd życia Kościoła w świecie. Odwiedzając witrynę, mogą Państwo także korzystać z archiwum, które z czasem stanie się obszerniejsze. Ta inicjatywa umożliwia natychmiastowy i bezpośredni dostęp do informacji pochodzących z Watykanu. Owocnej lektury!

XXIV Kapituła Prowincji Warszawskiej


 
 
Rozpoczęcie
 Mortuologium Wybory

 >>> Więcej filmów <<<


Nowość Wydawnictwa Serafin



zobacz
w księgarni:
www.e-serafin.pl

 

Seminarium żywej wiary.
Kerygmat dla każdego

Celem tego małego kompendium jest wprowadzenie czytelnika w osobiste przeżycie najważniejszych prawd wiary katolickiej. Książeczka może stanowić osobistą pomoc do codziennej, czterdziestodniowej modlitwy medytacyjnej albo materiał pomocniczy do przeprowadzenia kerygmatycznych rekolekcji ewangelizacyjnych w parafiach bądź różnych grupach przykościelnych.

 

Głos Ojca Pio

więcej w portalu:
www.glosojcapio.pl

 

Numer 90
listopad/grudzień
2014

KOŚCIÓŁ TAK, BO CHRYSTUS TAK

Jestem w Kościele bo... Mówią: Krzysztof Ziemiec, s. Anna Bałchan, Tadeusz Chudecki

Elżbieta i Krzysztof Zanussi budują kościół

Katolikiem być to nie grzech - Adam Maniura
 

Kapucyni piszą



zobacz
w księgarnii:
www.e-serafin.pl

 

Koptowie. Staliśmy się śmieciem tego świata

Książka jest owocem dwuletniego pobytu autora w Kairze, gdzie poznał ludzi związanych z Kościołem Koptyjskim. Wprowadzili go oni w niezwykły świat chrześcijaństwa, które pomimo nieustających prześladowań i przeciwności trwa i rozwija się nad Nilem. Jego początki, jak z dumą podkreślają egipscy wyznawcy Chrystusa, sięgają czasów samej Ewangelii.

 

Logowanie